Każdy ubezpieczony, czyli osoba dorosła, uczeń oraz student do 26 roku życia, dziecko w wieku od 3 do 6 lat, którego stan zdrowia wymaga takiego leczenia.

W SZPITALU UZDROWISKOWYM KURACJUSZOWI PRZYSŁUGUJE:
- całodobowe świadczenia opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych,
- całodobowa opieka lekarska i pielęgniarska,
- realizacja przewidzianych programem leczenia zabiegów przyrodoleczniczych i leczenia farmakologicznego,
- korzystanie z naturalnych surowców leczniczych oraz urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego,
- edukacja zdrowotna.

W SANATORIUM KURACJUSZOWI PRZYSŁUGUJE:
- całodobowe świadczenia opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych,
- opieka lekarska i całodobowa opieka pielęgniarska,
- realizacja przewidzianych programem leczenia zabiegów przyrodoleczniczych z wykorzystaniem naturalnych surowców leczniczych oraz urządzeń lecznictwa
uzdrowiskowego,
- świadczenia profilaktyczne,
- edukacja zdrowotna.

 W PRZYCHODNI UZDROWISKOWEJ KURACJUSZOWI PRZYSŁUGUJE:
- ambulatoryjne świadczenia zdrowotne, w tym świadczenia profilaktyczne z wykorzystaniem naturalnych surowców leczniczych zleconych przez lekarza,
- edukacja zdrowotna.

Na leczenie w sanatorium uzdrowiskowym kieruje lekarz ubezpieczenia zdrowotnego:

• lekarz pierwszego kontaktu,
• lekarz specjalista
• lekarz ze szpitala.

Może on wskazać rodzaj leczenia uzdrowiskowego i zalecane miejsce, jeżeli np. zgłosimy, że podczas poprzedniego pobytu sanatoryjnego, źle tolerowaliśmy pobyt w danej miejscowości. Skierowanie wraz z dokumentacją medyczną, lekarza wysyła do oddziału wojewódzkiego NFZ. W ciągu 30 dni od daty wpłynięcia skierowania do oddziału, lekarz specjalista dokonuje jego weryfikacji. Gdy konieczne jest uzupełnienie informacji medycznej, termin może zostać wydłużony o 14 dni. Po zatwierdzeniu zasadności skierowania, oddział wojewódzki NFZ określa rodzaj, miejsce oraz czas trwania leczenia uzdrowiskowego (wcześniejsze preferencje nie muszą zostać uwzględnione). Ubezpieczony otrzymuje potwierdzone skierowanie nie później niż 14 dni przed rozpoczęciem leczenia. Gdy brakuje miejsc w danym zakładzie uzdrowiskowym, skierowanie dostaje się na listę oczekujących i potwierdzone zostaje, gdy miejsce jest dostępne. Gdy lekarz specjalista odrzuci skierowanie, gdyż uzna iż nie jest zasadne, dokumentacja wraz z podaniem uzasadnienia odmowy odsyłana jest lekarzowi, który skierowanie wystawił. Od decyzji nie przysługuje odwołanie.

- dane osobowe pacjenta (imię i nazwisko, PESEL),
- pieczęć lekarza wraz z jego numerem umowy z NFZ
- pieczęć imienną lekarza wystawiającego skierowanie,
- informacje o aktualnym stanie zdrowia pacjenta,
- jednoznacznie określone rozpoznanie choroby, która jest podstawą wystawienia skierowania,
- informację o schorzeniach współistniejących.

Okres ważności skierowania wynosi 18 miesięcy od daty jego wystawienia.

Ubezpieczony wyjeżdża do sanatorium w ramach urlopu wypoczynkowego i pokrywa część kosztów zakwaterowania i wyżywienia oraz koszty przejazdu.
Z wszelkich opłat za pobyt zwolnione:

Wszyscy ubezpieczeni, którzy otrzymali skierowanie na leczenie uzdrowiskowe ponoszą koszty przejazdu do i z sanatorium; koszty zabiegów przyrodoleczniczych i rehabilitacyjnych nie związanych z chorobą podstawową, będącą bezpośrednią przyczyną skierowania na leczenie uzdrowiskowe; dodatkowe opłaty wynikające z przepisów lokalnych obowiązujących w miejscu położenia zakładu lecznictwa uzdrowiskowego, np. tzw. opłatę klimatyczną – z obowiązku wniesienia opłaty klimatycznej zwolnione są osoby korzystające ze szpitalnego leczenia uzdrowiskowego.
Odpłatność za pobyt w sanatorium uzdrowiskowym od dnia 1 lutego 2011 r. przedstawia się następująco*:

* na podstawie Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2007 roku zmieniającego rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 roku w sprawie leczenia uzdrowiskowego (Dz. U. z 2007 r. nr 69, poz. 466).

Przeciwwskazania do korzystania z leczenia uzdrowiskowego:
- ostre lub przewlekłe choroby zakaźne: czynna gruźlica, choroby weneryczne, choroby pasożytnicze,
- ogniska zapalne: ropne zapalenie migdałów, ropne zapalenie zatok obocznych nosa, ropnie okołozębowe, grzybice skóry,
- żółtaczka,
- choroby mające wskazania do zabiegów chirurgicznych: kamica pęcherzyka żółciowego, kamica nerki, zwężenie odźwiernika, krwawienia z przewodu pokarmowego, przepuklina ze skłonnością do uwięźnięcia i inne,
- pełnoobjawowa niewydolność krążenia i oddychania, niewydolność narządowa wątroby, nerek, skazy krwotoczne ciężkiego stopnia,
- choroby psychiczne, niedorozwój umysłowy znacznego stopnia, poważne zaburzenia osobowości i zachowania, zespół psychoorganiczny, otępienie starcze, zniedołężnienie,
- alkoholizm i narkomania, padaczka z częstymi napadami, czynna choroba nowotworowa
- ostre, zapalne i niedokrwienne choroby kardiologiczne, groźne zaburzenia rytmu, w tym napadowe migotanie przedsionków ze zmianami rytmu serca w ciągu ostatnich 6 miesięcy, nadciśnienie tętnicze 3 stopnia z dwoma i więcej czynnikami ryzyka.
Do leczenia uzdrowiskowego nie są kwalifikowane kobiety w ciąży oraz będące w okresie karmienia niemowląt.

Dorośli:

• w szpitalu uzdrowiskowym - 21 dni,
• w sanatorium uzdrowiskowym - 21 dni,
• leczenie ambulatoryjne od 6 do 18 dni zabiegowych.

Dzieci:

• w szpitalu uzdrowiskowym - 27 dni,
• w sanatorium uzdrowiskowym - 21 dni,
• leczenie ambulatoryjne od 6 do 18 dni zabiegowych.

Leczenie uzdrowiskowe w ramach systemu ubezpieczeń zdrowotnych prowadzą:

• szpitale uzdrowiskowe dla dorosłych,
• sanatoria uzdrowiskowe dla dorosłych,
• jednostki opieki ambulatoryjnej dla dzieci i dorosłych,
• szpitale uzdrowiskowe dla dzieci, sanatoria uzdrowiskowe dla dzieci.

Do szpitali uzdrowiskowych kierowani są ubezpieczeni, których stan zdrowia i schorzenia wymagają bardziej intensywnego leczenia. Jest to kontynuacja leczenia szpitalnego. Skierowanie na tego typu kurację może wystawić lekarz zatrudniony w klinice lub szpitalu, w którym pacjent był leczony. W takim przypadku skierowanie jest wystawiane nie później niż w dniu wypisania chorego ze szpitala. Do skierowania powinna być dołączona karta informacyjna leczenia szpitalnego zawierająca dane o przebiegu choroby, opis leczenia, wynik badań pomocniczych i zalecenia.

Pobyt pacjenta w szpitalu nie jest automatycznie wskazaniem do uzdrowiskowego leczenia szpitalnego. Decyzję w tym zakresie podejmuje lekarz, specjalista balneoklimatologii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji medycznej zatrudniony w oddziale wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia.

Lekarz specjalista oceniając celowość leczenia uzdrowiskowego może zakwalifikowac świadczeniobiorcę do leczenia szpitalnego w zakresie:

• świadczenia uzdrowiskowego leczenia szpitalnego dorosłych- czas leczenia 21 dni, nie mniej niż 3 zabiegi fizykalne dziennie, w tym zasadniczy zabieg bodźcowy z wykorzystaniem naturalnych surowców leczniczych i 2 zabiegi fizjoterapeutyczne wykonywane przez 6 dni w tygodniu

• świadczenia uzdrowiskowej rehabilitacji dla dorosłych w szpitalu uzdrowiskowym - czas leczenia 28 dni, nie mniej niż 5 zabiegów fizykalnych dziennie, w tym zasadniczy zabieg bodźcowy z wykorzystaniem naturalnych surowców leczniczych i 4 zabiegi fizjoterapeutyczne, wykonywane przez 5 dni w tygodniu, w dwóch cyklach dziennych (przed- i po- południowym) oraz w soboty w jednym cyklu. Leczenie to przeznaczone jest dla osób z określonymi przez Narodowy Fundusz Zdrowia schorzeniami układu kostno-stawowego i nerwowego oraz po niektórych urazach. Skierowanie na ten zakres świadczeń mogą wystawiać wyłącznie lekarze z poradni specjalistycznej ortopedycznej, neurologicznej, rehabilitacyjnej lub reumatologicznej lub z oddziałów szpitalnych.

Uzdrowiskowe leczenie szpitalne osób czynnych zawodowo odbywa się w ramach zwolnienia lekarskiego, które wystawia szpital uzdrowiskowy. Narodowy Fundusz Zdrowia pokrywa w całości koszty opieki medycznej, zabiegów ukierunkowanych na leczenie schorzenia będącego podstawą skierowania pacjenta do uzdrowiska oraz zakwaterowania i wyżywienia.

Na leczenie do sanatorium kierowani są ubezpieczeni przewlekle chorzy, których stan nie wymaga pobytu w szpitalu uzdrowiskowym. Skierowanie wystawione przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego podlega rozpatrzeniu przez lekarza specjalistę balneoklimatologii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji medycznej zatrudnionego w oddziale wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia, który może zakwalifikować  świadczeniobiorcę do leczenia uzdrowiskowego w zkresie:

• świadczenia uzdrowiskowego leczenia sanatoryjnego dorosłych - czas leczenia 21 dni, nie mniej niż 3 zabiegi fizykalne dziennie, w tym zasadniczy zabieg bodźcowy z wykorzystaniem naturalnych surowców leczniczych i 2 zabiegi fizjoterapeutyczne, wykonywane przez 6 dni w tygodniu;

• świadczenia uzdrowiskowej rehabilitacji dla dorosłych w sanatorium uzdrowiskowym - czas leczenia 28 dni, nie mniej niż 5 zabiegów fizykalnych dziennie, w tym zasadniczy zabieg z wykorzystaniem zasadniczych surowców leczniczych i 4 zabiegi fizjoterapeutyczne, wykonywane w dwóch cyklach dziennych ( przed i popołudniowym) przez 5 dni w tygodniu oraz w soboty w jednym cyklu. Leczenie to przeznaczone jest dla osób z chorobami układu kostnoio-stawowego, mięśniowego i tkanki łącznej, z zaburzeniami wydzielania wewnętrznego, ze schorzeniami układu krążenia oraz układu oddechowego.

Osoby czynne zawodowo przebywają na leczeniu uzdrowiskowym w sanatorium w ramach urlopu wypoczynkowego. Narodowy Fundusz Zdrowia pokrywa koszty zabiegów i opieki medycznej oraz częściowo koszty zakwaterowania i wyżywienia. Ubezpieczony ponosi częściową odpłatność za koszty wyżywienia i zakwaterowania zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego. Częściowa odpłatność za jeden dzień pobytu świadczeniobiorcy w sanatorium uzdrowiskowym uzależniona jest od standardu zakwaterowania i sezonu.

Opieka medyczna oraz zabiegi są finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia, kuracjusz we własnym zakresie zapewnia sobie zakwaterowanie i wyżywienie. Leczenie odbywa się w ramach urlopu wypoczynkowego. W przypadku leczenia ambulatoryjnego należy podać czas trwania turnusu (6,12 lub 18 dni) oraz orientacyjny termin realizacji.

Do szpitali uzdrowiskowych kierowane są dzieci w wieku od 3 do 18 lat. Dzieci uczęszczające do szkoły podstawowej lub gimnazjum kierowane są na leczenie uzdrowiskowe przez cały rok, zaś młodzież ponadgimnazjalna kierowana jest w okresie wolnym od nauki. Wynika to z braku możliwości zapewnienia tej młodzieży edukacji szkolnej.

Narodowy Fundusz Zdrowia pokrywa w całości koszty opieki medycznej, zabiegów oraz zakwaterowania i wyżywienia. Leczenie trwa 27 dni - nie mniej niż 3 zabiegi fizykalne dziennie, w tym zasadniczy zabieg bodźcowy z wykorzystaniem naturalnych surowców leczniczych i 2 zabiegi fizjoterapeutyczne, wykonywane prze 6 dni w tygodniu.

Do sanatorium uzdrowiskowego mogą być kierowane dzieci do leczenia w zakresie:

• świadczeń uzdrowiskowego leczenia sanatoryjnego dzieci w wieku 3 do 6 lat pod opieką osoby dorosłej. Leczenie trwa 21 dni - nie mniej niż 3 zabiegi fizykalne dziennie, w tym zasadniczy zabieg bodźcowy z wykorzystaniem naturalnych surowców leczniczych i 2 zabiegi fizjoterapeutyczne, wykonywane przez 6 dni w tygodniu. Narodowy Fundusz Zdrowia pokrywa w całości koszty pobytu dziecka ( opieka medyczna, zabiegi, zakwaterowanie, wyżywienie), natomiast opiekun ponosi koszty swojego zakwaterowania i wyżywienia oraz sprawuje opiekę nad dzieckiem.

• świadczeń uzdrowiskowego leczenia sanatoryjnego dzieci od 7 do 18 roku życia. Leczenie trwa 21 dni - nie mniej niż 3 zabiegi fizykalne dziennie, w tym zasadniczy zabieg z zastosowaniem naturalnych surowców leczniczych i zabiegi fizjoterapeutyczne, wykonywane przez 6 dni w tygodniu. Z tego rodzaju leczenia mogą skorzystać dzieci w wieku od 7 do 15 lat w okresie całego roku oraz młodzież od 16 do 18 lat w okresie wolnym od zajęć. Narodowy Fundusz Zdrowia w całości pokrywa koszty pobytu dziecka w sanatorium uzdrowiskowym ( opieka medyczna, zabiegi, zakwaterowanie, wyżywienie).

Leczenie uzdrowiskowe jest kontynuacją leczenia szpitalnego lub ambulatoryjnego. Jego zadaniem jest rehabilitacja, leczenie chorób przewlekłych oraz szeroko pojęta profilaktyka. Leczenie uzdrowiskowe polega na wykorzystaniu naturalnych bogactw i czynników fizycznych, czyli:

• wód mineralnych (kąpiele lecznicze, kuracje pitne, inhalacje, ćwiczenia w basenach);

• peloidów (borowiny) pod postacią kąpieli, zawijań, okładów, tamponów;

• bodźców klimatycznych;

• hydroterapii (kąpiele, natryski, bicze szkockie, masaże wirowe, wibracyjne, podwodne);

• fizykoterapii pod postacią ciepłolecznictwa, światłolecznictwa, elektroterapii, ultradźwięków, magnetoterapi, laseroterapii, krioterapii, masażu leczniczego;

• kinezyterapii (gimnastyka indywidualna i zbiorowa).

Na leczenie uzdrowiskowe mogą być kierowani jedynie pacjenci wystarczająco sprawni, by odbyć podróż do uzdrowiska, samodzielni, zdolni do samoobsługi i korzystania z zabiegów leczniczych. Leczenie uzdrowiskowe jest leczeniem bodźcowym, stąd niektóre schorzenia pod jego wpływem mogą ulegać zaostrzeniu. Wskazania i przeciwskazania do leczenia uzdrowiskowego są określone w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie zasad kierowania i kwalifikowania pacjentów do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego.

W jednym roku kalendarzowym ubezpieczony może skorzystać z jednego zakresu świadczeń, tj. leczenia uzdrowiskowego: ambulatoryjnego, sanatoryjnego lub rehabilitacji dla dorosłych w sanatorium uzdrowiskowym. Ubezpieczony może skorzystać z leczenia uzdrowiskowego nie częściej niż po 18 miesiącach od daty ostatniego leczenia uzdrowiskowego. Wymóg ten nie dotyczy leczenia w szpitalu uzdrowiskowym i rehabilitacji dla dorosłych w szpitalu uzdrowiskowym.

Leczenie uzdrowiskowe przysługuje ubezpieczonemu na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, potwierdzonego przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania pacjenta. Oceny zasadności leczenia uzdrowiskowego dokonuje lekarz specjalista z dziedziny balneoklimatologii i medycyny fizykalnej zatrudniony w oddziale wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia. Pozytywnie zaopiniowane skierowanie, zawiera określenie odpowiedniego uzdrowiska i rodzaju leczenia (szpital, sanatorium, przychodnia uzdrowiskowa). Skierowanie przesłane przez lekarza lub ubezpieczonego  do oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia rozpatrywane jest w terminie 30 dni. Skierowanie z pozytywną kwalifikacją, mieszczące się w limicie miejsc w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego potwierdzane są przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia według kolejności ich wpływu.

Potwierdzone skierowanie określa:

• rodzaj leczenia uzdrowiskowego i jego tryb,

• odpowiedni zakład lecznictwa uzdrowiskowego,

• datę rozpoczęcia leczenia i czas jego trwania.

Potwierdzone skierowanie przesyłane jest listem poleconym, na adres ubezpieczonego nie później niż w terminie 14 dni przed datą rozpoczęcia leczenia uzdrowiskowego. Z uwagi na dużą liczbę składanych skierowań na leczenie uzdrowiskowe, brak jest możliwości ich bieżącej realizacji. Ubezpieczeni, którzy zostali zakwalifikowani na leczenie uzdrowiskowe, wpisywani są na listę oczekujących i mają prawo do informacji o swojej kolejności na niej.

Prawo do leczenia uzdrowiskowego  poza kolejnością mają wyłącznie inwalidzi wojenni i wojskowi, kombatanci oraz świadczeniobiorcy posiadający tytuł "Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi" lub "Zasłużonego Dawcy Przeszczepu" zgodnie dokonaną w dniu 24 sierpnia 2007 r. zmianą Ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Aby skorzystać z uprawnień, należy przedstawić oddziałowi wojewódzkiemu Narodowego Funduszu Zdrowia dokument potwierdzający przysługujące uprawnienia.

Leczenie uzdrowiskowe prowadzone jest w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego w okresie całego roku, a wyniki leczenia nie zależą od pory roku. Narodowy Fundusz Zdrowia nie gwarantuje leczenia w terminie wskazanym przez ubezpieczonego (np. tylko w miesiącach wakacyjnych i podczas ferii zimowych), ani nie zapewnia kierowania ubezpieczonych do wybranych przez nich uzdrowisk. Ostateczną decyzję, co do miejsca leczenia uzdrowiskowego, podejmują lekarze balneoklimatolodzy zatrudnieni w oddziałach wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia.

Oddziały wojewódzkie Narodowego Funduszu Zdrowia nie pośredniczą w rezerwacji określonego pokoju i nie gwarantują wspólnego zakwaterowania małżonków czy znajomych. Kwestie te należy uzgadniać  bezpośrednio z sanatorium czy szpitalem uzdrowiskowym. Oddziały wojewódzkie Narodowego Funduszu Zdrowia zapewniają natomiast kierowanie na leczenie uzdrowiskowe małzeństw, jeżeli jedno z małżonków ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności lub ukończony 65 rok życia, a warunkiem są te same schorzenia oraz termin złożenia skierowania.

• skierowanie na leczenie uzdrowiskowe potwierdzone przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia,

• dowód tożsamości,

• aktualny dowód ubezpieczenia zdrowotnego,

• wyniki badań dodatkowych, konsultacji specjalistycznych oraz karty informacyjne z leczenia szpitalnego, które mogą mieć związek ze skierowaniem lub leczeniem w uzdrowisku,

• pieniądze w ilości wystarczającej do częściowego pokrycia kosztów zakwaterowania i wyżywienia,

• strój kąpielowy, czepek, strój gimnastyczny, dres, obuwie sportowe,

• stale przyjmowane leki w ilości wystarczającej na czas pobytu, w przypadku dzieci w wieku szkolnym - podręczniki i przybory szkolne.

• kosztów przejazdu na i z leczenia uzdrowiskowego,

• kosztów częściowej odpłatności za zakwaterowanie i wyżywienie w sanatoriach uzdrowiskowych,

• kosztów zakwaterowania i wyżywienia podczas korzystania z leczenia ambulatoryjnego,

• kosztów zabiegów przyrodoleczniczych i rehabilitacyjnych w szpitalach, sanatoriach i przychodniach uzdrowiskowych nie związanych z chorobą podstawową będacą przyczyną skierowania na leczenie uzdrowiskowe,

• kosztów zakwaterowania i wyżywienia opiekuna świadczeniobiorcy, dodatkowych opłat obowiązujących w miejscu położenia zakładu lecznictwa uzdrowiskowego (np. opłat klimatycznych).

• W przypadku rezygnacji przez ubezpieczonego z potwierdzonego skierowania na leczenie uzdrowiskowe  należy je wraz z całością dokumentacji medycznej bezzwłocznie zwrócić do oddziału wojewódzkiego NFZ.

• Każda rezygnacja z potwierdzonego skierowania powinna być pisemnie uzasadniona i udokumentowana.

• Zwrócone, potwierdzone skierowanie na leczenie uzdrowiskowe oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia przekazuje do lekarza, który je wystawił.

• Za uzasadnione, przyjmuje się następujące sytuacje (potwierdzone odpowiednim dokumentem):

- wypadek losowy,




- choroby ubezpieczonego (np. pobyt w szpitalu),

• W przypadku uzasadnionej rezygnacji i zwrotu skierowania, oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia wyznacza nowy termin realizacji skierowania w ramach swoich możliwości oraz z pierwotną datą wpływu,

• Za rezygnację nieuzasadnioną z potwierdzonego skierowania będzie uznane za żądanie ubezpieczonego zmiany: terminu, uzdrowiska lub rodzaju leczenia uzdrowiskowego.

• W przypadku nie uzasadnionej rezygnacji, ubezpieczony powinien liczyć się z przesunięciem  na koniec listy oczekujących, jeżeli nie upłynął okres 18 miesięcy od daty wystawienia skierowania.

• Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe podlega weryfikacji co 18 miesięcy licząc od dnia jego wystawienia.

Każda rezygnacja ze skierowania rozpatrywana jest przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia indywidualnie.

• Z powodu swojej choroby, która uniemożliwia kontynuowanie pobytu w sanatorium.

• Z przyczyn niezależnych od pacjenta, w tym udokumentowanej choroby lub śmierci członka najbliższej rodziny i osoby pozostającej pod opieką pacjenta.

• Skrócenie pobytu może nastąpić również z przyczyn leżących po stronie sanatorium.

W przypadku skrócenia pobytu w sanatorium z przyczyn innej niż wyżej wymienione pacjent ponosi odpłatność.

Linki związane z pobytem sanatoryjnym

http://info.wiadomosci.gazeta.pl/szukaj/wiadomosci/kuracjuszy

http://www.nfz.gov.pl/new/

https://skierowania.nfz.gov.pl/

http://www.zus.pl/